Cooktherapy, recipes, συνταγές > Home
Εισαγωγή Φωτογραφιών

Χοχλιοί μπουμπουριστοί (σπλατεριά!)


7
0


Μερίδες: 2-4
Χρόνος ετοιμασίας: 120 '
Χρόνος ψησίματος: 15 '
User Photo travellinglight travellingli ght

Συνταγή της μαμάς μου για τους περίφημους μπουμπουριστούς χοχλιούς (χοχλιός=σαλιγκάρι). Δυστυχώς, ελάχιστοι φίλοι την έχουν δοκιμάσει από τα χεράκια μου, γιατί η ιδέα να φάνε σαλιγκάρια τους είναι αηδιαστική. Η συνταγή, ανάλογα τα γούστα του καθενός, μπορεί να είναι σπλάτερ. (Οι μερίδες είναι απόλυτα σχετικές, ξέρω άνθρωπο που μπορεί να φάει όσα σαλιγκάρια του αφήσεις στο πιάτο - γενοκτονία!)

Ετικέτες: Διατροφή:Γενική
Κατηγορίες:Κύρια πιάτα / Όστρακα
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να γίνεις φίλος της συνταγής.

Φίλοι της συνταγής (7 συνολικά)

Υλικά

Εκτέλεση

  • 1 κιλό χοντροί χοχλιοί (=μεγάλα σαλιγκάρια)
  • αλάτι
  • λάδι
  • ξίδι
  • λίγο αριζμαρί (=δεντρολίβανο)
  • λίγος τσόχος (=ζοχός)

Σημείωση: χοχλιούς δεν έχω αγοράσει ποτέ, αν και έχω δει να τους πουλάνε στη λαϊκή, γιατί τους παίρνω από τη μάνα μου που τους μαζεύει η ίδια. Εννοείται ότι δεν τους μαγειρεύει ποτέ αν δεν τους έχει σακάσει πρώτα, αν δεν τους έχει θρέψει δηλαδή μόνο με αλεύρι και μακαρόνια για αρκετές μέρες. Υποθέτω ότι οι χοχλιοί που κυκλοφορούν στο εμπόριο είναι ήδη σακασμένοι.

 

Αν δεν μπορούμε να μαγειρέψουμε αμέσως τους χοχλιούς, τους βάζουμε σε ένα διχτάκι καλά δεμένο, το οποίο κρεμάμε κάπου έξω (μπαλκόνι ή αυλή) προσέχοντας όμως το μέρος να είναι σκιερό και προφυλαγμένο από τη βροχή. Από κάτω καλό είναι να στρώσουμε μια εφημερίδα γιατί οι χοχλιοί λερώνουν. Προσοχή: το διχτάκι να είναι καλά δεμένο και να τσεκάρουμε ότι δεν έχει κάποιο σχίσιμο, γιατί αν βρέξει, οι χοχλιοί θα ξεμυτίσουν και θα τους ψάχνουμε. Λόγω βροχής και σχισμένου διχτυού κάποτε είχε γεμίσει η αυλή μου από μια χαρούμενη σαλιγκαροοικογένεια.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ:

  • Βάζουμε τους χοχλιούς σε μια λεκανίτσα και τους πλένουμε με άφθονο νερό (ιδανικά, τους αφήνουμε για λίγο κάτω από τρεχούμενο νερό). Αν είναι κολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλον (έχουν τέτοιες τάσεις), τους ξεκολλάμε. Είναι προτιμότερο να μη συνάψουμε συναισθηματικές σχέσεις μαζί τους, να μην τους δώσουμε ονόματα, αλλά απλώς να τους ξεπλύνουμε. Θα δούμε ότι στο στόμιο του καβουκιού τους υπάρχει ένα είδος λεπτού καλύμματος, που το αφαιρούμε με ένα μαχαιράκι και το πετάμε.
  • Ξεπλένουμε άλλη μία και τους αφήνουμε στη λεκανίτσα για λίγο. Το καλύτερο είναι να σκεπάσουμε τη λεκανίτσα με ένα σουρωτήρι για τα μακαρόνια ή άλλο τρυπητό, γιατί με το νερό οι χοχλιοί σιγά σιγά ξυπνάνε και μπορεί να τους έρθει η όρεξη να βολτάρουν, και τότε ίσως μετά από λίγες μέρες να βρούμε κανέναν ξέμπαρκο σαλίγκαρο να κόβει βόλτες σε κάνα ντουλάπι. (Αυτόν τον αφήνουμε ελεύθερο στην αυλή ή στη γλάστρα. Αν μη τι άλλο απέδειξε ότι του αξίζει η ελευθερία.)
  • Μετά από λίγο ξεσκεπάζουμε τη λεκανίτσα και ξανακάνουμε άλλο ένα γερό ντους στους χοχλιούς μας, οι οποίοι λογικά έχουν ξεμυτίσει από τα καβούκια τους. Αν δούμε ότι μετά από όλες αυτές τις ψυχρολουσίες υπάρχει κάποιος που δεν έχει ξεμυτίσει έστω και λίγο, τον πετάμε. (Ανάλογα με το πόσο παχύ είναι το κέλυφος, κάποιοι ξυπνάνε δυσκολότερα από τους άλλους, αλλά υπάρχει η περίπτωση κάποιος να είναι ψόφιος. Για αυτό, όποιος μετά από τόσο πολύ νερό δεν δίνει σημεία ζωής, κηρύσσεται νεκρός και απαλλάσσεται από το τηγάνι.)

Δεν κάνουμε εκπτώσεις στο πλύσιμο του χοχλιού. Μπανιαρίστε με την ψυχή σας!

 

ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ:

  • Βάζουμε ένα μεγάλο τηγάνι σε δυνατή φωτιά. Προσοχή: το τηγάνι άδειο, χωρίς λάδι, χωρίς τίποτα. Μόλις ζεσταθεί, ρίχνουμε αρκετό αλάτι.
  • Ρίχνουμε τα σαλιγκάρια στο καυτό αλάτι με τη μούρη προς τα κάτω. Μην ανησυχείτε, με το που πάρουν χαμπάρι ότι καίει, τρυπώνουν πάλι στα καβούκια τους (εχμ... αυτό τώρα γιατί ακριβώς είναι καθησυχαστικό;). Στο στόμιο του καβουκιού θα δούμε ότι ξεπροβάλλει ένα μικρό γκριζοπράσινο τριγωνάκι, η ουρά του σαλιγκαριού. Βγάζουν ένα πρασινωπό υγρό - είναι φυσιολογικό. Επίσης κάνουν ένα περίεργο τρίξιμο καθώς τηγανίζονται - κι αυτό φυσιολογικό είναι, και όχι, δεν είναι σαλιγκαροκραυγές (ελπίζω).
  • Μετά από λίγο, ρίχνουμε στο τηγάνι λίγο λάδι και ανακατεύουμε ξανά.
  • Βάζουμε, τέλος, το δεντρολίβανο, το ζοχό, και σβήνουμε με ξίδι.

Οι χοχλιοί θέλουν γύρω στο δεκάλεπτο για να ψηθούν. Για να είμαστε σίγουροι, βγάζουμε έναν από τη φωτιά και δοκιμάζουμε να τον βγάλουμε από το καβούκι του. Αν γλιστράει και βγει ολόκληρος με ευκολία, σημαίνει ότι θέλουν κι άλλο ψήσιμο, οπότε αφήνουμε τους υπόλοιπους στο τηγάνι για λίγο ακόμα - αν και, όπως είναι λογικό, ο χρόνος ψησίματος διαφέρει από χοχλιό σε χοχλιό.

 

Επειδή πρόκειται για αρκετά βαρύ φαγητό, δεν το τρώμε σκέτο. Συνοδεύουμε οπωσδήποτε με μπόλικο ψωμάκι (το αξιοποιούμε βουτώντας το στην αλμυρή σαλτσούλα που έχει μείνει στο τηγάνι) και με μπόλικη ρακή. :)

 

Σχόλια

User Photo katsaroliaki katsaroliaki
2010-02-23 17:40:26
αν travellingligth εχεις φάει σαλιγγαροοικογένειες και σαλιγγαροχωριά τότε εγώ έχω καταβροχθήσει σαλιγγαρογαλαξίες χωρίς κανένα ενδοιασμό και τύψεις!!!χεχεχεχεχεχεεεε!!!! είναι μούρλια και δεν μπορείς να σταματήσεις να τρως!!!στη κυριολεξία κάθε φορά μου τρέχουν τα σάλια και γλείφω κ τα δαχτυλάκια μου στο τέλος!!!!;))))
User Photo κλαρα κλαρα
2009-07-31 13:22:18
οσο αλατι βαλεις αλλο τοσο αλευρι πολυ λιγο δηλαδη
User Photo travellinglight travellingli ght
2009-07-31 13:05:08
Κλάρα αυτό με το αλεύρι δεν το ξέρω, πόση ποσότητα βάζεις ακριβώς;
User Photo κλαρα κλαρα
2009-07-24 18:57:40
στο τελος βαζω κ λιγο αλευρι μετα τ ξιδι κ ειναι πολυ ωραιοι
User Photo travellinglight travellingli ght
2009-06-05 13:39:33
Κι εμείς τους κάνουμε με διάφορους τρόπους: κοκκινιστούς, με πατάτες και κολοκυθάκια, με πατάτες και αγκινάρες, με χόντρο (τραχανά), με ρύζι, ακόμα και σκέτους βραστούς. Αλλά οι αγαπημένοι μου είναι οι μπουμπουριστοί. Απάκι... Χμ, θα δούμε. (Βρε, άμα καταφέρω να πείσω τη μάνα μου να μου δώσει σημασία για παραπάνω από ένα λεπτό πριν αρχίσει τα δικά της, και σπιτικό λουκάνικο θα ανεβάσω εδώ πέρα.)
User Photo aris1 aris1
2009-06-05 13:35:11
Κορυφαίοι οι χοχλιοί μπουρμπουριστοί, αν και στη Νάξο τους μαγειρεύουν κοκκινιστούς. Είναι κλασσική κρητική λιχουδιά! Κάτι σε απάκι δεν έχει το μενού; ;ο)
User Photo travellinglight travellingli ght
2009-06-01 23:25:25
StrangeEmily το ξέρω ότι είναι χαρντκοριά. Αυτός είναι κι ο λόγος που προσπάθησα να τη γράψω όσο πιο γελοία γίνεται. Πάντως τόσα χρόνια τρώω χοχλιούς, πρέπει να έχω εξολοθρεύσει τρεις ή τέσσερις σαλιγκαρομεγαλουπόλεις και καμιά δεκαριά σαλιγκαροχωριά, αλλά δεν νομίζω οι εφιάλτες που βλέπω τα βράδια να οφείλονται σε αυτό... Ή μήπως οφείλονται σε αυτό; :S Βέβαια εδώ και κουνελάκι τρώω χωρίς πρόβλημα, που είναι και πιο χαριτωμένο από τα σαλιγκάρια... Εμ...
User Photo StrangeEmily StrangeEmily
2009-06-01 18:45:44
Είχα φάει πολύ παλιά αυτό το φαγητό και πάντα είχα περιέργεια πώς μαγειρεύεται. Τώρα που έμαθα είναι που δεν θα ξαναφάω! Συγχαρητήρια όμως για τη συνταγή, ήταν αηδιαστικά διασκεδαστική!
User Photo travellinglight travellingli ght
2009-05-30 17:23:12
α) Μόλις αποχτήσω προμήθειες σε σαλίγκαρους, θα το φροντίσω! β) Ευχαριστώ, αν και φοβάμαι ότι είναι επίσης από τις πιο αηδιαστικές! γ) Αν γλιστράει εύκολα, ναι, σημαίνει ότι θέλουν λίγο ακόμα. Πάω να αλλάξω λίγο τη διατύπωση ώστε να γίνεται αμέσως κατανοητό.
User Photo Cook Therapist Cook Therapist
2009-05-30 17:16:09
α) Σε προκαλώ να μας φτιάξεις να φάμε χοχλιους και να πιούμε ρακές. - β) Είναι απο τις πιο αστεία γραμμένες συνταγές που έχω διαβάσει. - γ) Δεν κατάλαβα αν γλιστράει εύκολα έξω σημαίνει οτι δεν έχει ψηθεί και τα αφήνουμε λίγο ακόμα;

Παραλλαγή συνταγής

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να προσθέσεις σχόλια.