Θυμάστε την μαρμελάδα πορτοκάλι-μανταρίνι που είχα φτιάξει; Επειδή την τρώω μόνη μου, γιατί άλλος κάνει δίαιτα, άλλος έχει ζάχαρο, άλλος δεν τρώει γλυκά (;;;;;;), είπα να την αξιοποιήσω και με έναν άλλο τρόπο εκτός από το άλειμμα στο ψωμί, βάζοντάς την μέσα σε μάφινς. Μου αρέσει πολύ να τα φτιάχνω, γιατί δε θέλουν μίξερ και γίνονται εύκολα και αν έχεις μια βασική συνταγή που σου αρέσει μπορείς να την παραλλάξεις και να βάλεις ότι θέλεις μέσα, αλμυρό ή γλυκό. Μοσχοβόλησε το σπίτι πορτοκάλι ;o)
Σε ένα μεγάλο μπωλ ρίχνουμε το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ, την σόδα, το αλάτι, την ζάχαρη, την βανίλια και το ξύσμα από το πορτοκάλι. Ανακατεύουμε καλά-καλά-καλά.
Σε άλλο μπωλ χτυπάμε λίγο τα αυγά και προσθέτουμε το γάλα και το βούτυρο.
Αναμιγνύουμε τα δυο μείγματα, μέχρι να φτιάξουμε έναν χυλό.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Βουτυρώνουμε τις θήκες της μαφινιέρας και βάζουμε από μια καλή κουταλιά σε κάθε μια. Βάζουμε προσεκτικά μια κουταλιά μαρμελάδα στο κέντρο. Σκεπάζουμε με άλλη μια κουταλιά από τον χυλό.
Ψήνουμε στους 180, στις αντιστάσεις, για 30 λεπτά.
2010-03-23 20:36:04
Apapsa τα μαφινσάκια σου είναι καταπληκτικά! Τα έφτιαξα το μεσημέρι και κοντεύουν να εξαφανιστούν. Τα έψησα μισή ώρα στους 175 βαθμούς με αέρα και έγιναν τέλεια!
Εγώ θυμάμαι έντονα και τη μυρωδιά της πασχαλιάς και του νυχτολούλουδου αυτές τις μέρες! Αξέχαστες παιδικές μνήμες.
2010-03-23 09:14:22
Sokolatoula, έχε το νου σου στο ψήσιμο, ίσως θέλουν λιγότερο χρόνο, σήμερα το πρωι που έφαγα ένα μου φάνηκε λίγο ξερό εκεί που δεν είχε πάει η μαρμελάδα. Κάνε τη δοκιμή σου και πες μου πώς σου φάνηκε :ο)
2010-03-23 09:12:45
Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω χτες αυτό που έγραφα, λόγω ενός emergency του Cooky... Ήθελα να γράψω ότι αυτή η μυρωδιά (της ανθισμένης νερατζιάς) είναι πολύ αγαπημένη μου γιατί μου θυμίζει αυτή την κατανυκτική ατμόσφαιρα του Επιταφίου, που είναι και συνδυασμένη με το χαζολόγημα της εφηβείας, τότε που πηγαίναμε στον Επιτάφιο κυρίως για να δούμε τα αγόρια που μας άρεσαν... :ο)
2010-03-23 08:15:36
Εγώ είμαι τρελή fun του πορτοκαλιού, οπότε αυτή η συνταγή θα δοκιμαστεί σήμερα κιόλας. Είναι μια καλή ευκαιρία γιατί δεν έχω τίποτα γλυκό στο σπίτι. Μπράβο apapsa!
2010-03-22 21:54:21
Μμμμ... μύρισε το σπίτι πορτοκάλι, έ; και χτες όπως περπατούσα στην Καλλιθέα σκεφτόμουν πως μύρισαν οι δρομοι από τις ανθισμένες νερατζιές :-)
Τρελλαίνομαι για γλυκά με ξύσμα πορτοκαλιού...κάποιος άλλος όμως εδώ στο σπίτι δεν τρελλαίνεται και δεν βάζω πια :-(
Παραλλαγή συνταγής
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να προσθέσεις σχόλια.
2010-03-24 17:01:05Χαίρομαι πολύ που σας άρεσαν Sokolatoula! Αν σκεφτώ άλλη συνταγή με πορτοκάλι θα στην αφιερώσω ;o)
2010-03-23 20:36:04Apapsa τα μαφινσάκια σου είναι καταπληκτικά! Τα έφτιαξα το μεσημέρι και κοντεύουν να εξαφανιστούν. Τα έψησα μισή ώρα στους 175 βαθμούς με αέρα και έγιναν τέλεια! Εγώ θυμάμαι έντονα και τη μυρωδιά της πασχαλιάς και του νυχτολούλουδου αυτές τις μέρες! Αξέχαστες παιδικές μνήμες.
2010-03-23 09:14:22Sokolatoula, έχε το νου σου στο ψήσιμο, ίσως θέλουν λιγότερο χρόνο, σήμερα το πρωι που έφαγα ένα μου φάνηκε λίγο ξερό εκεί που δεν είχε πάει η μαρμελάδα. Κάνε τη δοκιμή σου και πες μου πώς σου φάνηκε :ο)
2010-03-23 09:12:45Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω χτες αυτό που έγραφα, λόγω ενός emergency του Cooky... Ήθελα να γράψω ότι αυτή η μυρωδιά (της ανθισμένης νερατζιάς) είναι πολύ αγαπημένη μου γιατί μου θυμίζει αυτή την κατανυκτική ατμόσφαιρα του Επιταφίου, που είναι και συνδυασμένη με το χαζολόγημα της εφηβείας, τότε που πηγαίναμε στον Επιτάφιο κυρίως για να δούμε τα αγόρια που μας άρεσαν... :ο)
2010-03-23 08:15:36Εγώ είμαι τρελή fun του πορτοκαλιού, οπότε αυτή η συνταγή θα δοκιμαστεί σήμερα κιόλας. Είναι μια καλή ευκαιρία γιατί δεν έχω τίποτα γλυκό στο σπίτι. Μπράβο apapsa!
2010-03-22 22:26:06Strange, η μυρωδιά απ' τις ανθισμένες νερατζιές μου θυμίζουν πάντα Πάσχα και τον Επιτάφιο.
2010-03-22 22:01:38O Cook Therapist εγκρίνει τα muffins πορτοκάλι! Πολλές σπόντες βλέπω να πέφτουνε πάντως και αρχίζω να ανησυχώ :P
2010-03-22 21:54:21Μμμμ... μύρισε το σπίτι πορτοκάλι, έ; και χτες όπως περπατούσα στην Καλλιθέα σκεφτόμουν πως μύρισαν οι δρομοι από τις ανθισμένες νερατζιές :-) Τρελλαίνομαι για γλυκά με ξύσμα πορτοκαλιού...κάποιος άλλος όμως εδώ στο σπίτι δεν τρελλαίνεται και δεν βάζω πια :-(